دو سال از فاجعه ی کهریزک می گذرد، سالگرد قربانیانش با حضور نماینده ی دفتر رهبری برگزار شد اما «متهم اصلی کهریزک» دست در دست رییس دولت دارد و به ملت می خندد؛ دولتی که ادعای زمینه سازی برای ظهور امام عدل گستر دارد!
رسانه های اصولگرا از فارس گرفته تا تابناک به مناسبت سالگرد فاجعه ی کهریزک، از رهبری هزینه می کنند با تعابیری از قبیل «دستور شجاعانه و قاطعانه ی رهبری برای پیگرد قانونی»، «مطالبه و تاکید رهبری بر برخورد با جنایت کهریزک»، «حمایت و تفقد رهبری در پیگیری خواسته ی بحق خانواده های داغدار»، «تصریح رهبری بر عدم وجود حاشیه ی امن برای فرد مجرم». اما نتیجه ی این هزینه کردن ها چیست؟
مردم از «مواضع علنی رهبری» و «عدم برخورد با مرتضوی» نتیجه می گیرند که یا کلاه رهبری پشمی ندارد، یا دارد اما ایشان از رودربایستی های عدلیه با متهم اصلی کهریزک خبر ندارند، یا آقای احمدی نژاد بر خلاف نظر رهبری به قاضی مرتضوی «مسوولیتی در دولت» داده؛ بخوانید «مدال افتخار»!
آمریکایی ها دیه ی مسافران ایرباس ایرانی را دادند اما آن مدال افتخاری که به فرمانده ی ناو وینسنس اهدا کردند، دم خروس بود، آنها می خواستند بزنند و زدند، خسارت موضوع انحرافی بود. حالا هم مردم ما عدم برخورد با متهم اصلی کهریزک و اهدای «ریاست ستاد مبارزه با قاچاق» را مدال افتخار او خواهند دانست، هر چند که با چند مامور دون پایه برخورد شده باشد.
برخورد نکردن با سعید مرتضوی با هر توجیهی که باشد دوستی خاله خرسه است برای نظام جمهوری اسلامی و رهبری؛ پرونده ی کهریزک هم معترضان انتخابات را تحریک کرد و هم باعث آبروریزی نظام در کل دنیا شد، همه هم می دانند اما آیا کسی به مرتضوی بدهکار است؟
اصلا به اتهاماتی که اصلاح طلبان در قبل از انتخابات 88 به قاضی مرتضوی زده اند کاری نداشته باشیم، چه تعطیلی فله ای مطبوعات و چه ماجرای زهرا کاظمی در زندان، اما چرا به اتهامات پرونده ی سوالات کنکور و جنایت کهریزک که خود اصولگراها متوجه او می دانند رسیدگی نمی شود؟
پلمپ و یورش به ستاد قیطریه ی اصلاح طلبان در روز قبل از انتخابات 88، بخش اصلی بازداشت های فله ای و فشار بر بازداشتی ها، جنایت کهریزک و دادگاه های نمایشی در زمان دادستانی مرتضوی اتفاق افتاد که تاثیر قابل توجهی در تحریک معترضان و اتفاقات دو سال اخیر داشت.
هر چند دو سال از انتخابات 88 گذشته و تنها شش ماه تا انتخابات مجلس باقی است اما برخورد عادلانه و بدون رودربایستی با قاضی مرتضوی تاثیر روانی مثبتی بر جریان معترضان خواهد گذاشت، کمی از آبروی ریخته شده را بازمی گرداند و عدالت اجرا می شود.
پی نوشت 1: پارسال در یادداشت «روایتی از کهریزک» نوشتم که شاید دو چیز بتواند افکار عمومی را به مختومه شدن پرونده ی کهریزک راضی کند: «رسیدگی به پرونده ی فوت مرموز رامین پوراندرجانی، پزشک کهریزک و رسیدگی قاطع به اتهامات آمران حادثه به ویژه قاضی سعید مرتضوی در دادگاه»
پی نوشت 2: سید مصطفی تاج زاده می گوید: «با حکم آقای مرتضوی عدهای وحشیانه به ستاد اصلاح طلبان در قیطریه حمله کردند، درست مثل انتخابات دوم خرداد که یک روز پیش از انتخابات به ستاد سیدمحمد خاتمی حملهور شدند. کجای دنیا حامیان نامزد پیروز در روز انتخابات به ستاد نامزد شکستخورده حمله میکنند؟ در هر حال عامل شکلگیری اولین تجمع اعتراضآمیز مردمی در انتخابات اخیر شخص سعید مرتضوی بود که دستور پلمب ستاد قیطریه را صادر کرد و اولین حضور خیابانی و اعتراضی مردم را در عصر روز انتخابات در میدان قیطریه موجب شد که البته با درایت و درخواست مسوولان ستاد قیطریه مردم پراکنده شدند. باید معلوم شود انگیزه ی آقای مرتضوی از این اقدام نابخردانه چه بود؟»
رسانه های اصولگرا از فارس گرفته تا تابناک به مناسبت سالگرد فاجعه ی کهریزک، از رهبری هزینه می کنند با تعابیری از قبیل «دستور شجاعانه و قاطعانه ی رهبری برای پیگرد قانونی»، «مطالبه و تاکید رهبری بر برخورد با جنایت کهریزک»، «حمایت و تفقد رهبری در پیگیری خواسته ی بحق خانواده های داغدار»، «تصریح رهبری بر عدم وجود حاشیه ی امن برای فرد مجرم». اما نتیجه ی این هزینه کردن ها چیست؟
مردم از «مواضع علنی رهبری» و «عدم برخورد با مرتضوی» نتیجه می گیرند که یا کلاه رهبری پشمی ندارد، یا دارد اما ایشان از رودربایستی های عدلیه با متهم اصلی کهریزک خبر ندارند، یا آقای احمدی نژاد بر خلاف نظر رهبری به قاضی مرتضوی «مسوولیتی در دولت» داده؛ بخوانید «مدال افتخار»!
![]() |
| مرتضوی در آغوش احمدی نژاد، تیر ماه 1390 |
برخورد نکردن با سعید مرتضوی با هر توجیهی که باشد دوستی خاله خرسه است برای نظام جمهوری اسلامی و رهبری؛ پرونده ی کهریزک هم معترضان انتخابات را تحریک کرد و هم باعث آبروریزی نظام در کل دنیا شد، همه هم می دانند اما آیا کسی به مرتضوی بدهکار است؟
اصلا به اتهاماتی که اصلاح طلبان در قبل از انتخابات 88 به قاضی مرتضوی زده اند کاری نداشته باشیم، چه تعطیلی فله ای مطبوعات و چه ماجرای زهرا کاظمی در زندان، اما چرا به اتهامات پرونده ی سوالات کنکور و جنایت کهریزک که خود اصولگراها متوجه او می دانند رسیدگی نمی شود؟
پلمپ و یورش به ستاد قیطریه ی اصلاح طلبان در روز قبل از انتخابات 88، بخش اصلی بازداشت های فله ای و فشار بر بازداشتی ها، جنایت کهریزک و دادگاه های نمایشی در زمان دادستانی مرتضوی اتفاق افتاد که تاثیر قابل توجهی در تحریک معترضان و اتفاقات دو سال اخیر داشت.
هر چند دو سال از انتخابات 88 گذشته و تنها شش ماه تا انتخابات مجلس باقی است اما برخورد عادلانه و بدون رودربایستی با قاضی مرتضوی تاثیر روانی مثبتی بر جریان معترضان خواهد گذاشت، کمی از آبروی ریخته شده را بازمی گرداند و عدالت اجرا می شود.
پی نوشت 1: پارسال در یادداشت «روایتی از کهریزک» نوشتم که شاید دو چیز بتواند افکار عمومی را به مختومه شدن پرونده ی کهریزک راضی کند: «رسیدگی به پرونده ی فوت مرموز رامین پوراندرجانی، پزشک کهریزک و رسیدگی قاطع به اتهامات آمران حادثه به ویژه قاضی سعید مرتضوی در دادگاه»
پی نوشت 2: سید مصطفی تاج زاده می گوید: «با حکم آقای مرتضوی عدهای وحشیانه به ستاد اصلاح طلبان در قیطریه حمله کردند، درست مثل انتخابات دوم خرداد که یک روز پیش از انتخابات به ستاد سیدمحمد خاتمی حملهور شدند. کجای دنیا حامیان نامزد پیروز در روز انتخابات به ستاد نامزد شکستخورده حمله میکنند؟ در هر حال عامل شکلگیری اولین تجمع اعتراضآمیز مردمی در انتخابات اخیر شخص سعید مرتضوی بود که دستور پلمب ستاد قیطریه را صادر کرد و اولین حضور خیابانی و اعتراضی مردم را در عصر روز انتخابات در میدان قیطریه موجب شد که البته با درایت و درخواست مسوولان ستاد قیطریه مردم پراکنده شدند. باید معلوم شود انگیزه ی آقای مرتضوی از این اقدام نابخردانه چه بود؟»

0 .. کـامـنـت:
ارسال يک نظر
الف ) لطفا بــی رحـمـانـه نـقـد کـنـیـد!
ب ) می توانید ایمیل بزنید: aliasghar55@gmail.com