انتخاباتِ لایق یا بی لیاقت

بخشی از اصولگرایان از جمله جواد لاریجانی همچنان از یک دستی نهادهای قدرت سرخوش اند و درک نکرده اند که مصیبت های این روزها تبعات عدم مشارکت یک رقیب قوی سیاسی است؛ و در حرکتی جدید، دستگاه لیاقت سنج شرکت در انتخابات اختراع کرده اند!

آقای لاریجانی! «انحراف» و «اختلاس» و «خرافات» و «بی بصیرتی» و «تحجر» و «بی لیاقتی» و «وا دادگی» و غیره، لقب هاییست که خود اهالی جریان راست یا اصولگرا درباره ی خودشان به کار می برند؛ آیا چنین متهمانی لیاقت حضور در «انتخابات» دارند و اصلاح طلبان خیر؟! 

البته برگزاری مسابقه ای با شرکت یک تیم، انتخابات نیست که انگیزه ای برای شرکت در آن وجود داشته باشد، اما اگر قرار بر انتخاباتی واقعی باشد و زمینه ی بروز و اعمال رای ملت فراهم شود - که باید بشود - در آن صورت نه «با دست پس زدن» جواد لاریجانی و نه «با پا پیش کشیدن» علی لاریجانی تاثیری بر مشارکت نخواهد داشت؛ اصلاح طلبان خواهند آمد. 

کسی ادعا ندارد که اصلاح طلبان از دماغ فیل افتاده اند و بدون اشکالند، اتفاقا کارنامه ی آنها هم پر است از اشکال و ضعف اما هر جریانی نقاط قوت و ضعفی دارد؛ اشکال در خود خدا پنداریست و سیاه نمایی کارنامه ی دیگری. بُرد با آن کسی است که بتواند از توان مثبت دیگری در مدیریت کشور کمک بگیرد. 

حضرت آقای لاریجانی به عملکرد و رفتار جریان متبوع خود کمی توجه داشته باشند؛ به عنوان نمونه به چند مورد اشاره می شود: اصلاح طلبان به حامیان اسلام آمریکایی متهم نبودند اما اصولگرایان بودند آن هم از همان دهه ی شصت؛ نامه های بی پاسخ آقای احمدی نژاد به رییس جمهور آمریکا و پیش کش کردن آزادی جاسوسان آمریکایی هیچ گاه فراموش نمی شود. اگر شما لیاقت معاونت حقوق بشر قوه ی قضاییه را داشتید، ایرانیان را هم بشر محسوب می کردید و در مقابل تبعیض بین متهمان آمریکایی و ایرانی هایی که در زندان های کشورمان هستند ایستادگی می کردید.

شما معاون عدالیه هستید؛ همان عدلیه ای که بعد از قریب به دو سال و نیم هنوز در مورد قاضی مرتضوی های کهریزک و حمله کنندگان به کوی دانشگاه و کوی سبحان، عدالت را محقق نکرده؛ به جای آن بهزاد نبوی ها در زندان هستند، محسن آرمین هایی که سالها پیش ذات مرتضوی ها را افشا کرده بودند، شش سال شش سال محکوم می شوند. تاج زاده فردای انتخابات 88 به زندان می رود اما پس از 10 سال هنوز از دادگاه پرونده ی شکایت تاج زاده از آیت الله جنتی برای ابطال بخشی از آرای مردم در انتخابات مجلس ششم خبری نیست.

آیا یکی از اصلاح طلبان قبل از انتخابات 76 با «نیک براون» انگلیسی در لندن دل و قلوه داده بود یا شما؟ همین شمایی که زمانی معاون آقای «دکتر ولایتی» اصولگرا در وزارت امور خارجه بوده اید ولی برکنار شدید؟! یعنی شما لیاقت دارید و اعضای دانشجویان پیرو خط امام که از دیوار لانه ی جاسوسی آمریکا بالا رفته بودند از جمله محسن امین زاده و محسن میردامادی باید در زندان اوین باشند؟

شما که در دیپلماسی صاحب تجربه هستید، آیا بعد از این همه سال توانسته اید حرف «دوستی دولت احمدی نژاد با ملت اسرائیل» را توجیه کنید یا از آن اظهارنظر اشتباه و احمقانه شرمنده شده اید؟ می دانید که حتی یک بار هم دولتی ها از حرف خود کوتاه نیامدند، فقط سکوت کردند. آنوقت شما و مشایی ها با لیاقت اید و علی اکبر محتشمی پور که از بنیانگذاران حزب الله لبنان است بی لیاقت؟

و اما اختلاس بزرگ؛ آیا اصلاح طلبان مدعی مبارزه با مفاسد اقتصادی بودند؟ پس چرا بزرگترین اختلاس تاریخ ایران در دوران دولت اصولگرا، مجلس اصولگرا و عدلیه ی اصولگرا اتفاق افتاد؟ 3000 میلیارد تومان؛ به اندازه ی ماهیانه 100 میلیون تومان از زمان کوروش کبیر تاکنون، یعنی 2500 سال! از این بدتر، عدم رسیدگی به پرونده ی فساد اقتصادی آقای معاون اول است، آقای رحیمی، همان دکتر قلابی!

چشم خود را باز کنید، ببینید که کل دولت های بعد از انقلاب به اندازه ی دولت دست راستی یا اصولگرای نهم و دهم پول نفت در اختیار نداشتند، هیچ دولتی به اندازه ی این دولت با دیگر قوا هماهنگی سیاسی نداشت، اما وقتی کسانی که نمی‌توانستند یک نانوایی را اداره کنند روی کار می آیند و همه چیز را در دست می گیرند، نتیجه ی کار کاملا طبیعی است. 

حالا راه حل آن اتفاقا جبران گذشته است؛ جبرانی به معنای عذرخواهی از همه ی سرمایه های دانشگاهی و مدیریتی و انقلابی کشور که به کنار گذاشته شده اند. ایران به تمام سرمایه هایش نیازمند است، نه تنها به برادران لاریجانی در راس قوا و پسر خاله ی عزیزشان احمد توکلی و باقی قوم و خویشان.

آقای لاریجانی! در اشتباه هستید که «اصلاح طلبان لیاقت حضور در انتخابات را ندارند»، بلکه این انتخابات است که باید لیاقت حضور همگان را از جمله اصلاح طلبان بیابد؛ انتخابات مجلس نهم بدون تحقق شروط خاتمی، لیاقت حضور ندارد. به شما توصیه می شود که به جای اظهارات بی ارزش، در تحقق شرطِ برداشتنِ حصرها و حبس ها بکوشید.