ما و همه پرسی فلسطین

برخی مدعیان ایرانی دموکراسی خواهی وقتی به فلسطین می رسند جا می زنند، وگرنه خلاصه ی کلام آقای خامنه ای، «فلسطین برای همه ی فلسطینیان» بود، آیا شایسته ی واکنش منفی بود؟ این حرف، همان حرفی است که ما سالهاست در مورد کشور خود فریاد می کنیم: ایران برای همه ی ایرانیان. 

در سخنرانی هوشمندانه و به موقع ایشان در اجلاس حمایت از انتفاضه، به عنوان راهکار مشخص، «همه پرسی از ملت فلسطین» پیشنهاد شده؛ با حضور همه‌ی مردم اصلی فلسطین از مسلمان و مسیحی و یهودی. کجای این حرف دموکراتیک نیست؟ 

مگر به دوگانه بودن معیارها ایراد نمی گیریم؟ خب بیایید خودمان یک گانه باشیم و از رفراندوم برای تعیین سرنوشت ملت آواره ی فلسطین حمایت کنیم، نه اینکه در مقابل یک پیشنهاد درست موضع منفی گرفته شود. همین دوگانه بودن، دوگانگی مواضع طرف مقابل را هم توجیه می کند. 

دو آتشه های وطنی مدعی دموکراسی، که هیچ تمایلی به هیچ نوع مذاکره و معامله و سازش و مصالحه ای با طرف مقابل دعوای خودشان در ایران ندارند، اما همین ها در مورد فلسطین از طرح محمود عباس دفاع می کنند که بعد از سال ها التماس کرده که یک تکه از فلسطین را به رسمیت بشناسند! 

اینقدر هم ساده لوح نباید بود، صهیونیست ها به پشتوانه ی آمریکایی ها و اروپایی ها به مرگ گرفته اند که به تب راضی کنند؛ اما زیر بار حتی دولت مستقل هم نخواهند رفت. آنها با طرح «ابومازن»، می خواهند سقف خواسته ها را از «آزادی فلسطین»، به دولت مستقل ضعیف در مناطق نوار غزه و کرانه ی باختری رود اردن کاهش بدهند. 

طرفه اینکه؛ اعتراض های این روزها به موضع رهبری در حالی است که اصلاح طلبان شاخص و لیدر سبزها با همه پرسی در فلسطین موافق بوده اند. حرف آقای خاتمی همواره رفراندوم بوده و هست، شناخته شده ترین ایرانی حامی فلسطین هم که آقای محتشمی پور، رییس کمیته ی صیانت از آرای موسوی در انتخابات 88 است که به کمتر از رفراندوم رضایت نمی دهد. 

آقایان موسوی و کروبی هم چنین نظری داشته اند مگر کسی بگوید ایشان از روی لج در این دو سال نظرشان تغییر کرده است که بعید می دانم. به جملات زیر توجه کنید: 

میرحسین موسوی : شرايط هيچگاه به اندازه امروز براي اعلام عدم مشروعيت رژيم غاصب صهيونيستي مهيا نبوده است (1387/12/15). اين‌كه در سطح جهان طبق هنجارهاي بين‌المللي تاكيد كنيم سرنوشت فلسطين بايد به دست خود فلسطينيان تعيين شود، تصميم بيست‌وچند ساله‌ انقلاب است و پاي آن هم ايستاده‌ايم (1388/02/03). آنچه در نظام ما در 20 سال اخير تاکيد شده اين است که از مبارزات مردم فلسطين حمايت مي‌کنيم، در عين حال اعتقاد داريم که اگر در سطح بين‌المللي مطابق هنجارهاي مورد قبول در سطح بين‌الملل يک همه پرسي در آن منطقه صورت بگيرد و مردم خود فلسطين اعم از مسيحي، مسلمان يا کليمي سرنوشت خود را تعيين کنند مشکلات آن منطقه به تدريج حل خواهد شد، ولي اين مساله با مخالفت‌هايي مواجه شده است، گمان مي‌کنم به دليل آنکه چند بار اين مساله در سطح بين‌المللي اتفاق افتاده است چندان هم دور از ذهن نباشد و مي‌توانيم در اين زمينه استدلالي قوي‌اي داشته باشيم (1388/03/08). 

مهدی کروبی : ما هميشه گفته‌ايم حق ملت فلسطين ضايع شده و آنها آواره شده‌اند و بايد صلح عادلانه‌اي برقرار و رفراندومي برگزار شود تا حق مردم ادا شود (1387/07/21 کنفرانس مطبوعاتی اعلام کاندیداتوری). اين طرح همان طرح رفراندومي است كه مقام معظم رهبري مطرح فرمودند كه ملت مظلوم فلسطين پس از مدت ها با برگزاري انتخابات بر سرنوشت خود حاكم ‌شوند. اين كه پس از مدتي كه اسراييل غاصب يك سري مردم را از جاهاي ديگر دنيا جمع كرده و به اين منطقه آورده و فلسطيني‌ها را از سرزمين اصلي خود خارج كرده، انتخاباتي برگزار شود تا مردم آنچه را خود مي‌خواهند برگزينند، طبيعتا مورد قبول همه خواهد بود (1387/07/05). 

معتقدم از موضع گیری هایی مبتنی بر تایید روند های مردمسالار و اخلاقی در هر کجایی که باشد باید حمایت کنیم، صرف نظر از اینکه گوینده ی آن سخن خود به آن پایبند باشد یا نباشد. 

پی نوشت 1: رفع حصرها و حبس ها، با فراهم کردن زمینه ی فعالیت آزادانه ی فعالیت های سیاسی و انتخابات سالم، تاثیر سخنان مقامات ایرانی را بسیار موثرتر خواهد کرد. پی نوشت 2: برای اطلاع دقیق از سخنان رهبری در پنجمین اجلاس بین المللی حمایت از انتفاضه فلسطین، توصیه می کنم که متن کامل آن از لینک زیر پیگیری شود نه از طریق رسانه هایی که در آن دست می برند یا بخشی از آن را مطابق با خواسته های خود منعکس می کنند: http://www.leader.ir/langs/fa/index.php?p=bayanat&id=8621